از شب نوزدهم (ضربت خوردن امام علی(ع)) ایشان فرمودند که به منظور آشنایی بسیاری از جوانان اهل سنت وهابی و حفظ وحدت اسلامی لازم است مطالبی را بیان کنند که این جوانان را اگاه سازند تا ندانسته تحت تاثیر تبلیغات سوء وهابیون قرار نگیرند و با انجام عملیات انتحاری بیش از این مردم مظلوم اهل تشیع را از بین نبرند.

ایشان اظهار داشتند که یک سوم کتابهای موجود در کتابخانه های اهل تشیع مربوط به نویسندگان اهل سنت می باشد و هر گونه کتاب اهل سنت در کتابخانه های ما یافت می شود و طلاب ما آنها را مطالعه می کنند!!!  ولی در بسیاری از مدارس و حوزه های اهل سنت حتی یک کتاب شیعی وجود ندارد و جوانان و طلاب اهل سنت اجازه مطالعه کتب ما را ندارند و به همین جهت است که کمربند انتحاری می بندند و خود را در مدارس، مساجد، حوزه ها و حسینیه های اهل تشیع منفجر می کنند.  اگر این طیف از جوانان می آمدند با من و امثال من بحث می کردند و ما آنها را آگاه می کردیم به اعتقادات مذهب تشیع،  هرگز این اتفاق نمی افتاد.

شب اول بحث ایشان فرمودند که ما طبق حدیث معروف ثقلین به فرمایشات رسول الله (ص) پایبندیم و  از قرآن و اهل بیت تبعیت می کنیم و پس از بیان مطالبی کوتاه در این باره  ضمن تاکید بر حقانیت مذهب شیعه فرمودند : آیا این کفر است ؟ آیا این شرک است؟ آیا ما با این عمل مستحق کشته شدن هستیم؟ و...

چرا این همه مظلوم نمایی ؟

آیات مربوط به شرک را از خود قرآن جستجو نمایید .

شب دوم ایشان استناد به آیه      سوره   المائده     حکم و دستور الهی را راجع به معرفی علی (ع) به عنوان جانشین پیامبر اکرم(ص) به اثبات رسانیدند و ضمن بیان مفصل نظریه اهل تشیع     راجع به این موضوع اشاره ای کوتاه نیز به اعتقاد اهل تسنن داشتند و آن اینکه اهل سنت معتقدند که این سوره صرفا به جهت حلال و حرام کردن چند چیز جزیی نازل شده است و در پایان ضمن برحق شمردن عقیده اهل تشیع باز همان سوالات بالا را مطرح فرمودند.

جواب :

اگر کسی واقعا قرآن خوان باشد و به آیات آن دقت کند خواهد یافت که خداوند متعال در این سوره بیش از 80 مورد و موضوع را نام برده است . قبول ندارید یکبار دیگر سوره را بررسی نمائید.

شب سوم ایشان فرمودند که دلیل دوم خلافت علی(ع) واقعه مهم غدیر خم است که پیامبر اکرم(ص) به این نقطه که رسیدند رفت بالای منبر و ضمن ایراد مقدمه ای باعث شدند  تا تمام کسانی که از آنجا رد شدند برگردند و آنهایی که در راهند برسند. و بعد از ایراد مقدمات فرمودند: « من کنت مولاه فعلی مولاه » .

ایشان با استناد به این فرمایش رسول الله(ص) خلافت بلافصل علی(ع) را به اثبات رسانید و بدون اشاره به مآخذ و منابع اهل سنت و توضیحات آن منابع، بسیاری از اسلاف اهل سنت را موافق عقیده اهل تشیع دانستند.

سوال بنده:

چرا پیامبر(ص) منطقه غدیر خم را انتخاب نمودند ؟

آیا جمعیت حاضر در منا و عرفات بیشتر هست یا در غدیر خم ؟

آیا کسانی که از مناطق دیگر دنیا به حج می آمدند و سپس از سوی دیگر مکه و خلاف جهت غدیر به خانه هایشان برگشتند، نباید از این واقعه با خبر باشند ؟

آیا غیر از این است که مخاطب رسول ا..(ص) فقط اهالی یمن بود که بعلت سخت گیریهای حضرت علی(ع) در امر حکومت بر یمن، از ایشان شاکی بودند و چون راهشان در همین نقطه ار اهالی مدینه جدا می شد، حضرت تصمیم گرفتند همینجا غیر مستقیم و مستقیم به آنان اعلام کند که حق ندارید با علی دشمنی بورزید که :

هر که من مولای او هستم علی مولای اوست.

شب چهارم ایشان حدیثی از رسول الله(ص) قرائـت فرمودند که حضرت فرمود:

بااین مفهوم که :  "اسلام برپا می ماند تا دنیا باقی است و تا اینکه 12 خلیفه و جانشین من بر امت حکومت می کنند که همگی از قریش هستند"

سپس گفتند که تفسیر ما از این 12 خلیفه همان 12 امام اهل تشیع هستند. ولی با بعضی از علمای اهل سنت که بحث می کردم جوابی نداشتند و بعضی اظهار داشتند که چهار نفر از این 12 نفر همان خلفای راشدین هستند و 8 نفر دیگر تا آخر الزمان خواهند آمد.  سپس گفتند قضاوت با مردم شربف است که کدام تفسیر صحیح تر است ؟

من فقط یک سوال دارم و ان اینکه:

کدام یک از امامان اهل تشیع خلافت کردند؟ غیر از اینکه در تمام عمر در عزلت و بدور از جور خلفای وقت بسر می بردند تا به آنها آسیبی وارد نشود و اخر سر وارد شد. آیا این خلافت و جانشینی است ؟

لطفا برای دریافت جواب هر بخش از فرمایشات این مرجع تقلید به روش ذیل عمل نمایید:

راجع به نزول آیه  سوره المائده به مطلب « عقیده اهل سنت راجع به آیه    سوره المائده» در بخش مطالب همین وبلاگ رجوع کنید.

نصیحت آخر این حقیر:

 بنده  نه عالم هستم و نه درس فقهی خواندم و نه حوزه ای هستم بلکه بعنوان یک علاقه مند که مدتی سرگرم اینگونه بحثهای مذهبی (شیعه و سنی) بودم و شکسته بسته اطلاعاتی کسب کردم ضمن ارائه چند پیشنهاد می خواهم در جواب این عالم فرزانه اهل تشیع مطالبی عرض کنم امیدوارم که ایشان یا هر کس دیگری که دوستدار سرافرازی اسلام و مسلمین هستند و از تشتت و تفرقه مسلمین رنج می برند و در دل آرزوی حفظ وحدت  اسلامی دارند ضمن مطالعه دقیق جوابیه ایرادات بنده را گوشزد کرده و  جواب صحیح را ارائه فرمایند.

ای کاش ایشان راجع به این موضوعات قبلا اطلاع رسانی می کردند تا افراد  بیشتری از دو طرف شنونده بحث می شدند.

ای کاش زمان برنامه را در یک وقت مناسب تعیین می کردند تا با زمان برگزاری نماز تراویح اهل سنت تداخل پیدا نمی کرد.

ای کاش ایشان یک تنه به قاضی نمی رفتند و حداقل یکی از علمای اهل سنت را دعوت می کردند تا حقی از کسی ضایع نشود و طرف مقابل هم حق جوابگویی و اظهار نظر می داشت.

ای کاش ایشان هدف از بحث را بجای « حفظ وحدت »،  « بیان نظرات تشیع »  معرفی می کردند.

نصوص زیر دال بر کمال علم و احاطه ي الله سبحانه و تعالی بر هر چیز کائنات، وجود دارد؛ از جمله این فرموده:
«و عنده مفاتیح الغیب لا یعلمها الا هو، و یعلم ما فی البر و البحر، و ما تسقط من ورقة الا یعلمها، و لا حبة فی ظلمات الارض، و لا رطب و لا یابس الا فی کتاب مبین» (انعام 59)
خداوند تمام اشیاء را در ازل نوشته است:
«ما اصاب من مصیبة فی الارض و لا فی انفسکم الا فی کتاب من  قبل ان نبرأها ان ذلک علی الله یسیر» (حدید 22)
اول خدا بوده و غیر از او نبوده است:
«کان الله و لم یکن شیء غیره ،و کان عرشه علی الماء، و کتب فی الذکر کل شیء» . (بخاری با شرح آن  فتح الباری 6/286)

يکی از مبادی مهم اخلاقی در برخورد کارگذران ودعوت گران اسلامی با يکد يگر عبارت از حسن ظن به ديگران  وبرداشتن عينک بد بينی از روی چشمهای خود نسبت به اعمال آنان می باشد ونبايد اخلاق مسلمان چنين باشد که در وقت موازنه کردن اعمال ديگران وموضعگيريهای شان هميشه آنان را متهم وکار خود را توجيه کند زيرا خداوند ما را از برائت جستن وتبرئه نفس خود نهی کرده است. {هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى}[النجم : 32]: خداوند از همان زمان که شما را از زمين آفريده است،واز آن روز که شما به صورت جنينهای ناچيزی در درون شکمهای مادرانتان بوده ايد،از شما به خوبی آگاه بوده است وهست. پس از پاک بودن خود سخن مگوئيد،زيرا که او پرهيزگاران را بهتر می شناسد.

اهل هر خانه ‌ای ساکنان آن خانه هستند که خانه آنها را در خود جای داده است؛ همان‌گونه که خداوند متعال می‌فرماید: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا﴾. (النور: 27).

«اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد! در خانه‏ هايى غير از خانه خود وارد نشويد تا اجازه بگيريد و بر اهل آن خانه سلام كنيد».

خواهر موسی -عليه السلام- به فرعون گفت: ﴿هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى أَهْلِ بَيْتٍ يَكْفُلُونَهُ لَكُمْ وَهُمْ لَهُ نَاصِحُونَ﴾. (القصص: 12).

«آيا شما را به خانواده‏اى راهنمايى كنم كه مى‏توانند اين نوزاد را براى شما كفالت كنند و خيرخواه او باشند؟!».

اولين كسي كه مردم را به اصول و عقايد انان فراخواند يكي از يهوديان يمن موسوم به عبدالله بن سبأ بود كه در دوران عثمان بن عفان -رضي الله عنه- تظاهر به اسلام كرد و سپس به مسافرت در سرزمينهاي مختلف اسلامي جهت نشر اين عقيده‌ فاسد پرداخت.

امام طبري در تاريخ خود در ضمن حوادث سال 35 هجري درباره او مي ‌گويد:

«عبدالله بن سبأ يهودي اهل صنعا بود و مادرش سوداء نام داشت. در زمان عثمان -رضي الله عنه- اسلام آورد، سپس شروع به گردش در شهرهاي مسلمانان نمود و سعي مي‌ كرد آنها را گمراه كند. او دعوتش را از حجاز آغاز نمود و سپس بصره و بعد از آن كوفه و شام را درنورديد، در شام آنچه را كه مي ‌خواست نزد كسي نيافت، او را از آنجا طرد كردند، تا اينكه به مصر آمد، و مدتي طولاني در آنجا ماند و مي ‌گفت: جاي تعجب است كه عده‌اي مي‌گويند عيسي باز مي ‌گردد ولي بازگشت محمد را تكذيب مي‌ كنند؟ حال آنكه خداوند فرموده است: ﴿إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرَادُّكَ إِلَى مَعَادٍ﴾. (القصص: 85). «آن كسي كه قرآن را بر تو نازل كرده است تو را به معاد باز مي‌گرداند

يكي از ايرادهاي  مهم اين است كه مي گويند: چگونه مي توان پذيرفت كه رسول خدا صلي الله عليه وآله وسلم در امري چنين مهم سكوت كرده باشند و امت را مانند رمه اي بي چوپان بحال خود واگذارند. اين يك اصل غير قابل بحث پيش ايشان است كه هرگز كره زمين از حجت خدا خالي نمي شود پس مي گويند محال بود كه پس از مرگ پيامبر صلي الله عليه وآله وسلم اين قانون دستخوش تغيير شود

دلايل زيادي داريم كه عدم انتخاب جانشين توسط پيامبر را توضيح ميدهد از آن جمله.

نامگذاري فرزندان ائمه اهل بيت

علي بن ابي طالب بنا بر قول صحيح ده سال قبل از بعثت به دنيا آمد.[2] ابن سعد مي گويد: علي در قرن ششم ميلادي سي سال بعد از عام الفيل پس از گذشت دوازده شب از ماه رجب به دنيا آمد.[3]

 علي تحت كفالت رسول خدا

طبري با سند در تاريخ «الامم والملوك» به نقل از مجاهد مي گويد: يكي از نعمتهاي خداوند

بسم الله الرحمن الرحيم

 خداوند قرآن را براي چه نازل كرده است؟

آيا آن را نازل كرده تا در پوشها و پارچه‌هاي مختلف و رنگارنگ بپيچند و روي سر كودكان وبيماران بگذارند؟ و آيا آن را نازل كرده كه در قبرستانها بر مردگان تلاوت كنند؟؟؟ و شيخ نماها و عالم نماها آن را وسيله‌اي براي چاپيدن اموال مردم قرار دهند؟!!!

آيا آن را نازل كرده تا دجالان و مكاران آن را بر ظرفها بنويسند، كه افراد ضعيف الايمان و مسحور از آن آب بنوشند؟!!!

سفر تاريخي عمر به بيت المقدس

 شايد خوانندگان تصور نمايند كه اميرالمومنين عمربن خطاب كه نامش پشت امپراطور روم و ايران را به لرزه در مي آورد با چه شكوه و جلالي و طي چه تشريفاتي بسوي فلسطين حركت كرده است و موقعيت نيز چنين چيزي را ايجاب مي كرد تا ابهت خليفه مسلمين در قلوب تثبيت شود ولي واقعيت اين است كه عمر مظهر اخلاق اسلامي و نابود كننده امتيازات فردي و قومي بود. حركتش ساده و بي آلايش بود. از مركبهاي آذين بسته و مجلل خبري نبود و دسته هاي سواره نظام با لباس فاخر، ورودش را خبر مي داد.

اميرالمومنين در حالي كه بر شتر خاكستري رنگ سوار بود وارد شهر جابيه[30] شد.

پيشاني و جلو سرش زير آفتاب مي درخشيد، نه تاجي بر سر داشت نه كلاه و نه عمامه اي، زين

مثال هايي از خلافت عمر فاروق

از يمن پارچه هايي آمده بود که بين مسلمانان مساويانه توزيع گرديد، حضرت عمر رضي الله عنه نيز از آن مثل يک مرد عادي سهم خود را گرفت. او قامت کشيده داشت که وقتي بين مردم راه ميرفت، بنظر ميرسيد که سواره است. هنگاميکه با پيراهن ساخته از همين پارچه ها به منبر برآمد و طي خطبه يي مردم را به جهاد دعوت کرد، ناگاه آوازي که از يک گوشه مسجد بالا شد، او را به خود جلب کرد که ميگفت: "نه گفته هاي تو شنيده ميشود و نه از

همكاري و تعاون علي با عمر

در اينجا گوشه اي از همكاري عليرضي الله عنه با عمر رضي الله عنه را ياد آور مي شويم و به بيان رابطه و دوستي مخلصانه و صميميت زايدالوصف آنها با يكديگر و همكاري در كارهاي خير و پيش برد اهداف خلافت و خير خواهي آنها مي پردازيم.

نافع عيثي مي گويد: يكبار همراه عمربن خطاب و عثمان و علي بن ابي طالب به محل نگهداري شتران زكات رفتم، عثمان زير سايه نشست و علي در كنار او ايستاد و آنچه را عمر رضي الله عنه مي گفت براي عثمان ديكته مي كرد، اما عمر در آن روز زير آفتاب سوزان ايستاده و از شتران زكات آمارگيري مي كرد و رنگ و دندان و دندان و مشخصات يكايك آنها را پيدا مي كرد و براي ثبت در دفتر بيت المال به علي مي گفت، علي در حالي كه از قدرت كار و اخلاص و امانت عمر رضي الله عنه به شگفت آمده بود به عثمان